Flower's tears ,,

เหมือนทุกอย่างผ่านไปนานแล้ว ,, คล้ายว่าทุกอย่างกำลังไปได้ด้วยดี

แต่กลับไม่ใช่อย่างนั้น...

รู้ว่าที่ผ่านมา มันยากแค่ไหนที่ต้องปล่อยมือแล้วยืนอยู่ตัวคนเดียว

รู้ว่าต้องฝืนยิ้มแค่ไหน เวลาที่ต้องเจอผู้คนมากมาย

รอยยิ้มที่เคยสดใสของคุณ หายไปตั้งแต่วันที่เค้าเดินแยกทาง...

จนกระทั่งวันที่เห็นคุณยิ้มได้อีกครั้ง...ดีใจนะ...คิดว่าทุกอย่างกำลังจะเริ่มต้นใหม่

อาจจะยังลืมไม่ได้ แต่ก็ไม่ทุรนทุรายเหมือนเก่า...


มาวันนี้...ที่คิดไว้คงไม่ใช่อีกแล้ว เพราะคุณมีน้ำตาอีกครั้ง

เพราะคนๆเดิม...ฮันเกิง...เพราะพี่อีกแล้ว...

คิม ฮีชอลที่เคยเ้ข้มแข็ง...เสียน้ำตาเพราะพี่อีกแล้วนะ

พี่เห็นมั้ย ? ถ้าเห็นแล้วรู้สึกอะไรรึป่าว ? เข้าใจอะไรบ้างมั้ย ?

หรือว่า...คุณไม่รู้สึกอะไรกับคนของเราแล้ว

คำว่าึิคิดถึง...แค่คำๆเดียว คุณบอกผ่านสิ่งเดียวกันกลับมาไม่ได้เลยหรอคะ ?

คุณทนเห็นน้ำตาของคนทีรักคุณได้ใช่มั๊ย ? แต่นั่นไม่ใช่กับพวกเรา...

เพียงแค่เห็นรูปภาพ...ไม่ต้องมีคำบรรยาย ไม่ต้องมีการเอ่ยชื่อ...

ไม่มีใครดูไม่ออกว่าคนของเรากำลังหมายถึงใคร...

คนของเราทุกข์ใจ เมามาย และร้องไห้อย่างเจ็บปวด...

เพราะคำเดียวที่คนของเราบอกว่า มันมากมายเกินกว่าจะบอกออกมาได้...

คำว่า "คิดถึง"...

ทุกอย่างสายเกินไปอย่างที่คนของเราบอกจริงๆหรอคะ ?

ไ่ม่มีทางไหนแล้วหรอ ? จะไม่มีคำว่า "ฮันชอล" อีกแล้วใช่มั้ย ?

ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น...แต่ขอร้องนะคะ

ทำให้คนของเรารับรู้บ้างว่า คุณรับรู้ความรู้สึกของคนของเรา

คุณรับรู้และรู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน...นะคะ

จะรอวันนั้นนะ ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่...

กลีบดอกไม้ จะปกป้องรอยยิ้มของ ดอกไม้...ตลอดไป

รอยยิ้มที่หายไป...เพราะ ผีเสื้อ...

Happy Time 2 :)))

02/04/2010...วันดีๆอีกหนึ่งวันกับคุณยมฑูตสีขาว :]

BIGBANG !!...อ๊า~ ชั้นไม่ได้เจอพี่มานานแค่ไหนแล้วนะ

สองปี ? ใช่แล้วล่ะ...สองปีแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน คึคึ

ทำไมล่ะ...ทำไมน่ารักขนาดนั้น ^^

GD ,, TOP ,, SR ,, TY ,, DS ,, ...

ขอบคุณที่กลับมา...รอคอนเสิร์ตใหญ่ของพี่ๆอยู่น๊าาา

Happy Time :)))

26 / 03 / 2010...อีกหนึ่งวันที่มีความสุขที่สุดในโลก :]

ถึงแม้จะมีพี่ๆแค่ 10 คนก็ตาม...แต่แค่รอยยิ้มที่ส่งมา

แค่นั้น...ทุกอย่างไม่มีความหมายเลยจริงๆ...

จริงอยู่ที่ั้ชั้นเสียใจ...ชั้นอยากเห็นพี่ๆ 13 คนยืนอยู่บนเวทีเดียวกันอีกครั้ง

แต่...ความเป็นจริงก็คือความเป็นจริง...

ทุกนาทีที่ผ่านไป...มันมีค่าที่สุด...ชั้นไม่เคยเสียใจเลย

ที่ได้รัก...คุณ ~* 슈퍼주니어...<3

2010นี้...6 ปีแล้วซินะที่ชั้นมองแค่พี่...รักแค่พี่...ที่สุด

พี่จะช่วย...รักษาสัญญาที่เคยไว้ให้กับเราได้มั๊ยคะ ?

พี่เคยบอกว่า...ไม่ว่าอีก 10 หรือ 20 ปี...

ซุปเปอร์จูเนียร์จะมี 13 คนตลอดไป !!!...ชั้นยังเืชื่อแบบนั้นได้อยู่รึป่าว ?

พี่ทึกกี้...พี่เหนื่อยมากใช่มั๊ยคะ ? แค่นี้ก็ดีที่สุดแล้วล่ะค่ะ ^^

พวกเรา...เดินไปพร้อมๆกันนะ... :]]]

지켜줄게 열세명 ...จะปกป้อง 13 คน

Let it be :]]]

ปัญหาทุกอย่าง ย่อมมีทางออกเสมอ...

เริ่มจะเข้าใจประโยคนี้ขึ้นมาทีละนิดแล้วล่ะ คึคึ

คนเรา...มีสุขถึงขีดสุด ก็ต้องมีทุกข์ถึงขีดสุดเช่นกัน

เพราะมันคือกฏของความเท่าเทียม...

น้ำตา กับ รอยยิ้ม อาจจะเกิดขึ้นพร้อมๆกันได้ทุกเมื่อ

น้ำตา...บางครั้งมันก็เกิดขึ้นเพราะความสุขไม่ใช่หรอ ?

รอยยิ้ม...บางครั้งมันก็เกิดขึ้นเพราะความเสแสร้งไม่ใช่หรอ ?

ไม่มีอะไรที่จะทำให้เราทุกข์ไปได้ตลอดชีวิตหรอกนะ...

อย่างน้อย...ในช่วงชีวิตหนึ่งของคนเรา

ความสุขก็อาจจะเกิดขึ้นได้...แม้เพียงวินาทีเดียวก็ตาม

วันนี้เราอาจกำลังหายใจอยู่กับหยดน้ำตา...

แต่วันพรุ่งนี้เราอาจกำลังหายใจอยู่กับรอยยิ้มก็ได้ ^^

เพราะฉะนั้น...

เิริ่ม ต้น ใหม่ ด้วย กัน นะ ^^

Finally...

ในที่สุด...วันนี้ก็มาถึง

วันที่ได้รู้ว่า ทุกอย่างที่ทำลงไป ไม่เคยเข้าไปถึงใจเธอได้เลย

ทำไมไม่พูดแต่แรก ว่ามันเป็นไปไม่ได้...

ทำไมไม่พูดแต่แรก ว่าอย่ารอ...

ทำไมชอบให้ความหวังคนอื่นนักวะ ?

มีความสุขใช่มั๊ย ? ที่เห็นชั้นรอแค่เธอ

มีความสุขใช่มั๊ย ? ที่เห็นน้ำตาของชั้น

มีความสุขมากซินะ...ที่เห็นคนๆหนึ่งกำลังเจ็บเพราะตัวเอง

ถนัดนักซิ...การทำร้ายความรู้สึกของคนอื่นน่ะ

รู้อะไรมั๊ย ? ตอนนี้แผลเดิมๆแผลนี้ มันกำลังโดนกรีดเป็นชิ้นๆ

จนมันยากที่จะสมานตัวแล้วหายสนิท...

มีคนบอกว่า...ถ้าเรารักเค้า ในเมื่อเค้ามีความสุข เราก็ต้องสุขไปด้วยซิ...

คนดีๆเค้าก็คงคิดแบบนั้นได้นั่นแหละ...

แต่เพราะชั้นไม่ใช่คนดีขนาดนั้น...ไม่ใช่เลย

แค่ได้ยินชื่อของผู้หญิงคนนั้น...มันก็ชาไปทั้งตัว

มือไม้สั่น...ใจหวิวๆ...หายใจไม่ค่อยออก...

ก็แค่...ปฏิกิริยาที่ควบคุมไม่ได้ แม้กระทั่ง...น้ำตา

ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า...9 ปีที่ผ่านมาไม่มีค่าอะไรเลย

ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า...คำว่า "รัก" ของชั้นมันไร้ค่ากับเธอขนาดไหน

ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า...เลิกโง่งมงายกับคนที่ไม่เคยเห็นคุณค่าของเราซักที

ต่อไปนี้...จะพยายามใช้คำว่า "เพื่อน" กับเธอให้ได้

ต่อไปนี้...อย่าใส่ใจเวลาเห็นชั้นกำลังเศร้า

ต่อไปนี้...อย่าเป็นห่วงเวลาชั้นไม่สบาย

ต่อไปนี้...อย่าพูดว่าคิดถึงเวลาคุยกัน

ต่อไปนี้...อย่าพูดว่าฝันดีเวลาจะเข้านอน

ต่อไปนี้...อย่ามาที่ที่เป็นของชั้นอีก

ต่อไปนี้...ไม่มีคำว่า "เรา" อีกแล้ว

ต่อไปนี้...จะมีแค่คำว่า "จบ" เท่านั้น

ต่อไปนี้...อย่าใช้คำว่า "เพื่อน" มาทำร้ายกันอีก

เธอเคยบอกว่า...คำว่าเพื่อนมันค้ำคอ...ใช่มั๊ย ?

ไม่ต้องห่วงนะ...เพราะต่อไปนี้ จะไม่มีคำนั้นอีกแล้ว

จะมีแค่ "เพื่อน" ธรรมดาๆคนหนึ่ง...ไม่มีอะไรพิเศษ

ขอร้อง...ถ้าไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว

เลิก ให้ ความ สำ คัญ กับ ชั้น ซัก ที !!

S'th that I wanna SAY !!...

This time...I wanna say that "I Miss You" so much.

I wanna go back to the past and change everything.

But...It's too late. I can't change everything.

Now...I just hope...

I hope you miss me , too. Even a little of your mind.

And now...

I wanna tell you one more time that...

"I Love You"...Always only you...

Please , Believe me...

Just...Alone :'[

ช่วงเวลาที่ไม่อยากพบเจอ...มันน่ากลัว

ความรักที่ไม่มีทางเป็นไปได้...มันเจ็บปวด

ความหวังลมๆแล้งๆ...มันท้อแท้

การยืนอยู่ตรงนี้ ทำได้แค่รอ แค่มอง และแค่หวัง...มันน่าสมเพช

ต่อไปนี้...การพยายามถอยออกมาคงจะเป็นทางที่ดีที่สุด

ปล่อยให้เธอเดินต่อไป แต่ชั้น...จะยอมถอยออกมาเอง

จะไม่ยื้อ ไม่รอ และไม่รัก...อีกต่อไป

ใช้หัวใจลงทุน แต่กลับได้น้ำตากลับมาเป็นผลตอบแทนทุกครั้ง

ถึงเวลาซักที...เวลาที่ชั้นควรเลิกหลอกตัวเอง

หลอกว่า ตัวเองยังมีโอกาส...ทำให้มันจบเถอะนะ

Good Bye...My old HEART~*